إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | حَسَا | يَحْسُو | يَحْسُوَ | يَحْسُ | يَحْسُوَنَّ | ||
| هِيَ | حَسَتْ | تَحْسُو | تَحْسُوَ | تَحْسُ | تَحْسُوَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | حَسَوَا | يَحْسُوَانِ | يَحْسُوَا | يَحْسُوَا | يَحْسُوَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | حَسَتَا | تَحْسُوَانِ | تَحْسُوَا | تَحْسُوَا | تَحْسُوَانِّ | ||
| هُمْ | حَسَوْا | يَحْسُونَ | يَحْسُوا | يَحْسُوا | يَحْسُنَّ | ||
| هُنَّ | حَسَوْنَ | يَحْسُونَ | يَحْسُونَ | يَحْسُونَ | يَحْسُونَانِّ | ||
| أَنْتَ | حَسَوْتَ | تَحْسُو | اُحْسُ | تَحْسُوَ | تَحْسُ | تَحْسُوَنَّ | اُحْسُوَنَّ |
| أَنْتِ | حَسَوْتِ | تَحْسُوِينَ | اُحْسِي | تَحْسِي | تَحْسِي | تَحْسِنَّ | اُحْسِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حَسَوْتُمَا | تَحْسُوَانِ | اُحْسُوَا | تَحْسُوَا | تَحْسُوَا | تَحْسُوَانِّ | اُحْسُوَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حَسَوْتُمَا | تَحْسُوَانِ | اُحْسُوَا | تَحْسُوَا | تَحْسُوَا | تَحْسُوَانِّ | اُحْسُوَانِّ |
| أَنْتُمْ | حَسَوْتُم | تَحْسُونَ | اُحْسُوا | تَحْسُوا | تَحْسُوا | تَحْسُنَّ | اُحْسُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حَسَوْتُنَّ | تَحْسُونَ | اُحْسُونَ | تَحْسُونَ | تَحْسُونَ | تَحْسُونَانِّ | اُحْسُونَانِّ |
| أَنَا | حَسَوْتُ | أَحْسُو | أَحْسُوَ | أَحْسُ | أَحْسُوَنَّ | ||
| نَحْنُ | حَسَوْنَا | نَحْسُو | نَحْسُوَ | نَحْسُ | نَحْسُوَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | حُسِيَ | يُحْسَى | يُحْسَى | يُحْسَ | يُحْسَيَنَّ |
| هِيَ | حُسِيَتْ | تُحْسَى | تُحْسَى | تُحْسَ | تُحْسَيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | حُسِيَا | يُحْسَيَانِ | يُحْسَيَا | يُحْسَيَا | يُحْسَيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | حُسِيَتَا | تُحْسَيَانِ | تُحْسَيَا | تُحْسَيَا | تُحْسَيَانِّ |
| هُمْ | حُسُوا | يُحْسَوْنَ | يُحْسَوْا | يُحْسَوْا | يُحْسُنَّ |
| هُنَّ | حُسِينَ | يُحْسَيْنَ | يُحْسَيْنَ | يُحْسَيْنَ | يُحْسَيْنَانِّ |
| أَنْتَ | حُسِيتَ | تُحْسَى | تُحْسَى | تُحْسَ | تُحْسَيَنَّ |
| أَنْتِ | حُسِيتِ | تُحْسَيْنَ | تُحْسَيْ | تُحْسَيْ | تُحْسَيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حُسِيتُمَا | تُحْسَيَانِ | تُحْسَيَا | تُحْسَيَا | تُحْسَيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حُسِيتُمَا | تُحْسَيَانِ | تُحْسَيَا | تُحْسَيَا | تُحْسَيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حُسِيتُم | تُحْسَوْنَ | تُحْسَوْا | تُحْسَوْا | تُحْسُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حُسِيتُنَّ | تُحْسَيْنَ | تُحْسَيْنَ | تُحْسَيْنَ | تُحْسَيْنَانِّ |
| أَنَا | حُسِيتُ | أُحْسَى | أُحْسَى | أُحْسَ | أُحْسَيَنَّ |
| نَحْنُ | حُسِينَا | نُحْسَى | نُحْسَى | نُحْسَ | نُحْسَيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | حَسَّى | يُحَسِّي | يُحَسِّيَ | يُحَسِّ | يُحَسِّيَنَّ | ||
| هِيَ | حَسَّيَتْ | تُحَسِّي | تُحَسِّيَ | تُحَسِّ | تُحَسِّيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | حَسَّيَا | يُحَسِّيَانِ | يُحَسِّيَا | يُحَسِّيَا | يُحَسِّيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | حَسَّيَتَا | تُحَسِّيَانِ | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَانِّ | ||
| هُمْ | حَسَّوْا | يُحَسُّونَ | يُحَسُّوا | يُحَسُّوا | يُحَسُّنَّ | ||
| هُنَّ | حَسَّيْنَ | يُحَسِّينَ | يُحَسِّينَ | يُحَسِّينَ | يُحَسِّينَانِّ | ||
| أَنْتَ | حَسَّيْتَ | تُحَسِّي | حَسِّ | تُحَسِّيَ | تُحَسِّ | تُحَسِّيَنَّ | حَسِّيَنَّ |
| أَنْتِ | حَسَّيْتِ | تُحَسِّينَ | حَسِّي | تُحَسِّي | تُحَسِّي | تُحَسِّنَّ | حَسِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حَسَّيْتُمَا | تُحَسِّيَانِ | حَسِّيَا | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَانِّ | حَسِّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حَسَّيْتُمَا | تُحَسِّيَانِ | حَسِّيَا | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَا | تُحَسِّيَانِّ | حَسِّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حَسَّيْتُم | تُحَسُّونَ | حَسُّوا | تُحَسُّوا | تُحَسُّوا | تُحَسُّنَّ | حَسُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | حَسَّيْتُنَّ | تُحَسِّينَ | حَسِّينَ | تُحَسِّينَ | تُحَسِّينَ | تُحَسِّينَانِّ | حَسِّينَانِّ |
| أَنَا | حَسَّيْتُ | أُحَسِّي | أُحَسِّيَ | أُحَسِّ | أُحَسِّيَنَّ | ||
| نَحْنُ | حَسَّيْنَا | نُحَسِّي | نُحَسِّيَ | نُحَسِّ | نُحَسِّيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | حُسِّيَ | يُحَسَّى | يُحَسَّى | يُحَسَّ | يُحَسَّيَنَّ |
| هِيَ | حُسِّيَتْ | تُحَسَّى | تُحَسَّى | تُحَسَّ | تُحَسَّيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | حُسِّيَا | يُحَسَّيَانِ | يُحَسَّيَا | يُحَسَّيَا | يُحَسَّيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | حُسِّيَتَا | تُحَسَّيَانِ | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَانِّ |
| هُمْ | حُسُّوا | يُحَسَّوْنَ | يُحَسَّوْا | يُحَسَّوْا | يُحَسُّنَّ |
| هُنَّ | حُسِّينَ | يُحَسَّيْنَ | يُحَسَّيْنَ | يُحَسَّيْنَ | يُحَسَّيْنَانِّ |
| أَنْتَ | حُسِّيتَ | تُحَسَّى | تُحَسَّى | تُحَسَّ | تُحَسَّيَنَّ |
| أَنْتِ | حُسِّيتِ | تُحَسَّيْنَ | تُحَسَّيْ | تُحَسَّيْ | تُحَسَّيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حُسِّيتُمَا | تُحَسَّيَانِ | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حُسِّيتُمَا | تُحَسَّيَانِ | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَا | تُحَسَّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حُسِّيتُم | تُحَسَّوْنَ | تُحَسَّوْا | تُحَسَّوْا | تُحَسُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | حُسِّيتُنَّ | تُحَسَّيْنَ | تُحَسَّيْنَ | تُحَسَّيْنَ | تُحَسَّيْنَانِّ |
| أَنَا | حُسِّيتُ | أُحَسَّى | أُحَسَّى | أُحَسَّ | أُحَسَّيَنَّ |
| نَحْنُ | حُسِّينَا | نُحَسَّى | نُحَسَّى | نُحَسَّ | نُحَسَّيَنَّ |