إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | هَافَ | يَهِيفُ | يَهِيفَ | يَهِفْ | يَهِيفَنَّ | ||
| هِيَ | هَافَتْ | تَهِيفُ | تَهِيفَ | تَهِفْ | تَهِيفَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | هَافَا | يَهِيفَانِ | يَهِيفَا | يَهِيفَا | يَهِيفَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | هَافَتَا | تَهِيفَانِ | تَهِيفَا | تَهِيفَا | تَهِيفَانِّ | ||
| هُمْ | هَافُوا | يَهِيفُونَ | يَهِيفُوا | يَهِيفُوا | يَهِيفُنَّ | ||
| هُنَّ | هِفْنَ | يَهِفْنَ | يَهِفْنَ | يَهِفْنَ | يَهِفْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | هِفْتَ | تَهِيفُ | هِفْ | تَهِيفَ | تَهِفْ | تَهِيفَنَّ | هِيفَنَّ |
| أَنْتِ | هِفْتِ | تَهِيفِينَ | هِيفِي | تَهِيفِي | تَهِيفِي | تَهِيفِنَّ | هِيفِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هِفْتُمَا | تَهِيفَانِ | هِيفَا | تَهِيفَا | تَهِيفَا | تَهِيفَانِّ | هِيفَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هِفْتُمَا | تَهِيفَانِ | هِيفَا | تَهِيفَا | تَهِيفَا | تَهِيفَانِّ | هِيفَانِّ |
| أَنْتُمْ | هِفْتُم | تَهِيفُونَ | هِيفُوا | تَهِيفُوا | تَهِيفُوا | تَهِيفُنَّ | هِيفُنَّ |
| أَنْتُنَّ | هِفْتُنَّ | تَهِفْنَ | هِفْنَ | تَهِفْنَ | تَهِفْنَ | تَهِفْنَانِّ | هِفْنَانِّ |
| أَنَا | هِفْتُ | أَهِيفُ | أَهِيفَ | أَهِفْ | أَهِيفَنَّ | ||
| نَحْنُ | هِفْنَا | نَهِيفُ | نَهِيفَ | نَهِفْ | نَهِيفَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | |||||
| هِيَ | |||||
| هُمَا - مذكر | |||||
| هُمَا - مؤنث | |||||
| هُمْ | |||||
| هُنَّ | |||||
| أَنْتَ | |||||
| أَنْتِ | |||||
| أَنْتُمَا - مذكر | |||||
| أَنْتُمَا - مؤنث | |||||
| أَنْتُمْ | |||||
| أَنْتُنَّ | |||||
| أَنَا | |||||
| نَحْنُ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | هَفَتَ | يَهْفِتُ | يَهْفِتَ | يَهْفِتْ | يَهْفِتَنَّ | ||
| هِيَ | هَفَتَتْ | تَهْفِتُ | تَهْفِتَ | تَهْفِتْ | تَهْفِتَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | هَفَتَا | يَهْفِتَانِ | يَهْفِتَا | يَهْفِتَا | يَهْفِتَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | هَفَتَتَا | تَهْفِتَانِ | تَهْفِتَا | تَهْفِتَا | تَهْفِتَانِّ | ||
| هُمْ | هَفَتُوا | يَهْفِتُونَ | يَهْفِتُوا | يَهْفِتُوا | يَهْفِتُنَّ | ||
| هُنَّ | هَفَتْنَ | يَهْفِتْنَ | يَهْفِتْنَ | يَهْفِتْنَ | يَهْفِتْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | هَفَتَّ | تَهْفِتُ | اِهْفِتْ | تَهْفِتَ | تَهْفِتْ | تَهْفِتَنَّ | اِهْفِتَنَّ |
| أَنْتِ | هَفَتِّ | تَهْفِتِينَ | اِهْفِتِي | تَهْفِتِي | تَهْفِتِي | تَهْفِتِنَّ | اِهْفِتِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هَفَتُّمَا | تَهْفِتَانِ | اِهْفِتَا | تَهْفِتَا | تَهْفِتَا | تَهْفِتَانِّ | اِهْفِتَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هَفَتُّمَا | تَهْفِتَانِ | اِهْفِتَا | تَهْفِتَا | تَهْفِتَا | تَهْفِتَانِّ | اِهْفِتَانِّ |
| أَنْتُمْ | هَفَتُّم | تَهْفِتُونَ | اِهْفِتُوا | تَهْفِتُوا | تَهْفِتُوا | تَهْفِتُنَّ | اِهْفِتُنَّ |
| أَنْتُنَّ | هَفَتُّنَّ | تَهْفِتْنَ | اِهْفِتْنَ | تَهْفِتْنَ | تَهْفِتْنَ | تَهْفِتْنَانِّ | اِهْفِتْنَانِّ |
| أَنَا | هَفَتُّ | أَهْفِتُ | أَهْفِتَ | أَهْفِتْ | أَهْفِتَنَّ | ||
| نَحْنُ | هَفَتْنَا | نَهْفِتُ | نَهْفِتَ | نَهْفِتْ | نَهْفِتَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | |||||
| هِيَ | |||||
| هُمَا - مذكر | |||||
| هُمَا - مؤنث | |||||
| هُمْ | |||||
| هُنَّ | |||||
| أَنْتَ | |||||
| أَنْتِ | |||||
| أَنْتُمَا - مذكر | |||||
| أَنْتُمَا - مؤنث | |||||
| أَنْتُمْ | |||||
| أَنْتُنَّ | |||||
| أَنَا | |||||
| نَحْنُ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | هَفَّى | يُهَفِّي | يُهَفِّيَ | يُهَفِّ | يُهَفِّيَنَّ | ||
| هِيَ | هَفَّيَتْ | تُهَفِّي | تُهَفِّيَ | تُهَفِّ | تُهَفِّيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | هَفَّيَا | يُهَفِّيَانِ | يُهَفِّيَا | يُهَفِّيَا | يُهَفِّيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | هَفَّيَتَا | تُهَفِّيَانِ | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَانِّ | ||
| هُمْ | هَفَّوْا | يُهَفُّونَ | يُهَفُّوا | يُهَفُّوا | يُهَفُّنَّ | ||
| هُنَّ | هَفَّيْنَ | يُهَفِّينَ | يُهَفِّينَ | يُهَفِّينَ | يُهَفِّينَانِّ | ||
| أَنْتَ | هَفَّيْتَ | تُهَفِّي | هَفِّ | تُهَفِّيَ | تُهَفِّ | تُهَفِّيَنَّ | هَفِّيَنَّ |
| أَنْتِ | هَفَّيْتِ | تُهَفِّينَ | هَفِّي | تُهَفِّي | تُهَفِّي | تُهَفِّنَّ | هَفِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هَفَّيْتُمَا | تُهَفِّيَانِ | هَفِّيَا | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَانِّ | هَفِّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هَفَّيْتُمَا | تُهَفِّيَانِ | هَفِّيَا | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَا | تُهَفِّيَانِّ | هَفِّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | هَفَّيْتُم | تُهَفُّونَ | هَفُّوا | تُهَفُّوا | تُهَفُّوا | تُهَفُّنَّ | هَفُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | هَفَّيْتُنَّ | تُهَفِّينَ | هَفِّينَ | تُهَفِّينَ | تُهَفِّينَ | تُهَفِّينَانِّ | هَفِّينَانِّ |
| أَنَا | هَفَّيْتُ | أُهَفِّي | أُهَفِّيَ | أُهَفِّ | أُهَفِّيَنَّ | ||
| نَحْنُ | هَفَّيْنَا | نُهَفِّي | نُهَفِّيَ | نُهَفِّ | نُهَفِّيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | هُفِّيَ | يُهَفَّى | يُهَفَّى | يُهَفَّ | يُهَفَّيَنَّ |
| هِيَ | هُفِّيَتْ | تُهَفَّى | تُهَفَّى | تُهَفَّ | تُهَفَّيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | هُفِّيَا | يُهَفَّيَانِ | يُهَفَّيَا | يُهَفَّيَا | يُهَفَّيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | هُفِّيَتَا | تُهَفَّيَانِ | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَانِّ |
| هُمْ | هُفُّوا | يُهَفَّوْنَ | يُهَفَّوْا | يُهَفَّوْا | يُهَفُّنَّ |
| هُنَّ | هُفِّينَ | يُهَفَّيْنَ | يُهَفَّيْنَ | يُهَفَّيْنَ | يُهَفَّيْنَانِّ |
| أَنْتَ | هُفِّيتَ | تُهَفَّى | تُهَفَّى | تُهَفَّ | تُهَفَّيَنَّ |
| أَنْتِ | هُفِّيتِ | تُهَفَّيْنَ | تُهَفَّيْ | تُهَفَّيْ | تُهَفَّيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هُفِّيتُمَا | تُهَفَّيَانِ | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هُفِّيتُمَا | تُهَفَّيَانِ | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَا | تُهَفَّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | هُفِّيتُم | تُهَفَّوْنَ | تُهَفَّوْا | تُهَفَّوْا | تُهَفُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | هُفِّيتُنَّ | تُهَفَّيْنَ | تُهَفَّيْنَ | تُهَفَّيْنَ | تُهَفَّيْنَانِّ |
| أَنَا | هُفِّيتُ | أُهَفَّى | أُهَفَّى | أُهَفَّ | أُهَفَّيَنَّ |
| نَحْنُ | هُفِّينَا | نُهَفَّى | نُهَفَّى | نُهَفَّ | نُهَفَّيَنَّ |