إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | نَهُوَ | يَنْهَوُ | يَنْهَا | يَنْهَوْ | يَنْهَوَنَّ | ||
| هِيَ | نَهُوَتْ | تَنْهَوُ | تَنْهَا | تَنْهَوْ | تَنْهَوَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | نَهُوَا | يَنْهَوَانِ | يَنْهَوَا | يَنْهَوَا | يَنْهَوَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | نَهُوَتَا | تَنْهَوَانِ | تَنْهَوَا | تَنْهَوَا | تَنْهَوَانِّ | ||
| هُمْ | نَهُوا | يَنْهَوْنَ | يَنْهَوْا | يَنْهَوْا | يَنْهَوْنَّ | ||
| هُنَّ | نَهُونَ | يَنْهَوْنَ | يَنْهَوْنَ | يَنْهَوْنَ | يَنْهَوْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | نَهُوتَ | تَنْهَوُ | اِنْهَوْ | تَنْهَا | تَنْهَوْ | تَنْهَوَنَّ | اِنْهَوَنَّ |
| أَنْتِ | نَهُوتِ | تَنْهَوِينَ | اِنْهَوِي | تَنْهَوِي | تَنْهَوِي | تَنْهِنَّ | اِنْهِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | نَهُوتُمَا | تَنْهَوَانِ | اِنْهَوَا | تَنْهَوَا | تَنْهَوَا | تَنْهَوَانِّ | اِنْهَوَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | نَهُوتُمَا | تَنْهَوَانِ | اِنْهَوَا | تَنْهَوَا | تَنْهَوَا | تَنْهَوَانِّ | اِنْهَوَانِّ |
| أَنْتُمْ | نَهُوتُم | تَنْهَوْنَ | اِنْهَوْا | تَنْهَوْا | تَنْهَوْا | تَنْهَوْنَّ | اِنْهَوْنَّ |
| أَنْتُنَّ | نَهُوتُنَّ | تَنْهَوْنَ | اِنْهَوْنَ | تَنْهَوْنَ | تَنْهَوْنَ | تَنْهَوْنَانِّ | اِنْهَوْنَانِّ |
| أَنَا | نَهُوتُ | أَنْهَوُ | أَنْهَا | أَنْهَوْ | أَنْهَوَنَّ | ||
| نَحْنُ | نَهُونَا | نَنْهَوُ | نَنْهَا | نَنْهَوْ | نَنْهَوَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | نُهِوَ | يُنْهَوُ | يُنْهَا | يُنْهَوْ | يُنْهَوَنَّ |
| هِيَ | نُهِوَتْ | تُنْهَوُ | تُنْهَا | تُنْهَوْ | تُنْهَوَنَّ |
| هُمَا - مذكر | نُهِوَا | يُنْهَوَانِ | يُنْهَوَا | يُنْهَوَا | يُنْهَوَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | نُهِوَتَا | تُنْهَوَانِ | تُنْهَوَا | تُنْهَوَا | تُنْهَوَانِّ |
| هُمْ | نُهِوُوا | يُنْهَوْنَ | يُنْهَوْا | يُنْهَوْا | يُنْهَوْنَّ |
| هُنَّ | نُهِينَ | يُنْهَوْنَ | يُنْهَوْنَ | يُنْهَوْنَ | يُنْهَوْنَانِّ |
| أَنْتَ | نُهِيتَ | تُنْهَوُ | تُنْهَا | تُنْهَوْ | تُنْهَوَنَّ |
| أَنْتِ | نُهِيتِ | تُنْهَوِينَ | تُنْهَوِي | تُنْهَوِي | تُنْهِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | نُهِيتُمَا | تُنْهَوَانِ | تُنْهَوَا | تُنْهَوَا | تُنْهَوَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | نُهِيتُمَا | تُنْهَوَانِ | تُنْهَوَا | تُنْهَوَا | تُنْهَوَانِّ |
| أَنْتُمْ | نُهِيتُم | تُنْهَوْنَ | تُنْهَوْا | تُنْهَوْا | تُنْهَوْنَّ |
| أَنْتُنَّ | نُهِيتُنَّ | تُنْهَوْنَ | تُنْهَوْنَ | تُنْهَوْنَ | تُنْهَوْنَانِّ |
| أَنَا | نُهِيتُ | أُنْهَوُ | أُنْهَا | أُنْهَوْ | أُنْهَوَنَّ |
| نَحْنُ | نُهِينَا | نُنْهَوُ | نُنْهَا | نُنْهَوْ | نُنْهَوَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | هَوَّى | يُهَوِّي | يُهَوِّيَ | يُهَوِّ | يُهَوِّيَنَّ | ||
| هِيَ | هَوَّيَتْ | تُهَوِّي | تُهَوِّيَ | تُهَوِّ | تُهَوِّيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | هَوَّيَا | يُهَوِّيَانِ | يُهَوِّيَا | يُهَوِّيَا | يُهَوِّيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | هَوَّيَتَا | تُهَوِّيَانِ | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَانِّ | ||
| هُمْ | هَوَّوْا | يُهَوُّونَ | يُهَوُّوا | يُهَوُّوا | يُهَوُّنَّ | ||
| هُنَّ | هَوَّيْنَ | يُهَوِّينَ | يُهَوِّينَ | يُهَوِّينَ | يُهَوِّينَانِّ | ||
| أَنْتَ | هَوَّيْتَ | تُهَوِّي | هَوِّ | تُهَوِّيَ | تُهَوِّ | تُهَوِّيَنَّ | هَوِّيَنَّ |
| أَنْتِ | هَوَّيْتِ | تُهَوِّينَ | هَوِّي | تُهَوِّي | تُهَوِّي | تُهَوِّنَّ | هَوِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هَوَّيْتُمَا | تُهَوِّيَانِ | هَوِّيَا | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَانِّ | هَوِّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هَوَّيْتُمَا | تُهَوِّيَانِ | هَوِّيَا | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَا | تُهَوِّيَانِّ | هَوِّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | هَوَّيْتُم | تُهَوُّونَ | هَوُّوا | تُهَوُّوا | تُهَوُّوا | تُهَوُّنَّ | هَوُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | هَوَّيْتُنَّ | تُهَوِّينَ | هَوِّينَ | تُهَوِّينَ | تُهَوِّينَ | تُهَوِّينَانِّ | هَوِّينَانِّ |
| أَنَا | هَوَّيْتُ | أُهَوِّي | أُهَوِّيَ | أُهَوِّ | أُهَوِّيَنَّ | ||
| نَحْنُ | هَوَّيْنَا | نُهَوِّي | نُهَوِّيَ | نُهَوِّ | نُهَوِّيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | هُوِّيَ | يُهَوَّى | يُهَوَّى | يُهَوَّ | يُهَوَّيَنَّ |
| هِيَ | هُوِّيَتْ | تُهَوَّى | تُهَوَّى | تُهَوَّ | تُهَوَّيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | هُوِّيَا | يُهَوَّيَانِ | يُهَوَّيَا | يُهَوَّيَا | يُهَوَّيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | هُوِّيَتَا | تُهَوَّيَانِ | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَانِّ |
| هُمْ | هُوُّوا | يُهَوَّوْنَ | يُهَوَّوْا | يُهَوَّوْا | يُهَوُّنَّ |
| هُنَّ | هُوِّينَ | يُهَوَّيْنَ | يُهَوَّيْنَ | يُهَوَّيْنَ | يُهَوَّيْنَانِّ |
| أَنْتَ | هُوِّيتَ | تُهَوَّى | تُهَوَّى | تُهَوَّ | تُهَوَّيَنَّ |
| أَنْتِ | هُوِّيتِ | تُهَوَّيْنَ | تُهَوَّيْ | تُهَوَّيْ | تُهَوَّيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | هُوِّيتُمَا | تُهَوَّيَانِ | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | هُوِّيتُمَا | تُهَوَّيَانِ | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَا | تُهَوَّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | هُوِّيتُم | تُهَوَّوْنَ | تُهَوَّوْا | تُهَوَّوْا | تُهَوُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | هُوِّيتُنَّ | تُهَوَّيْنَ | تُهَوَّيْنَ | تُهَوَّيْنَ | تُهَوَّيْنَانِّ |
| أَنَا | هُوِّيتُ | أُهَوَّى | أُهَوَّى | أُهَوَّ | أُهَوَّيَنَّ |
| نَحْنُ | هُوِّينَا | نُهَوَّى | نُهَوَّى | نُهَوَّ | نُهَوَّيَنَّ |