إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | حَبَّ | يَحِبُّ | يَحِبَّ | يَحْبِبْ | يَحِبَّنَّ | ||
| هِيَ | حَبَّتْ | تَحِبُّ | تَحِبَّ | تَحْبِبْ | تَحِبَّنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | حَبَّا | يَحِبَّانِ | يَحِبَّا | يَحِبَّا | يَحِبَّانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | حَبَّتَا | تَحِبَّانِ | تَحِبَّا | تَحِبَّا | تَحِبَّانِّ | ||
| هُمْ | حَبُّوا | يَحِبُّونَ | يَحِبُّوا | يَحِبُّوا | يَحِبُّنَّ | ||
| هُنَّ | حَبَبْنَ | يَحْبِبْنَ | يَحْبِبْنَ | يَحْبِبْنَ | يَحْبِبْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | حَبَبْتَ | تَحِبُّ | اِحْبِبْ | تَحِبَّ | تَحْبِبْ | تَحِبَّنَّ | حِبَّنَّ |
| أَنْتِ | حَبَبْتِ | تَحِبِّينَ | حِبِّي | تَحِبِّي | تَحِبِّي | تَحِبِّنَّ | حِبِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حَبَبْتُمَا | تَحِبَّانِ | حِبَّا | تَحِبَّا | تَحِبَّا | تَحِبَّانِّ | حِبَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حَبَبْتُمَا | تَحِبَّانِ | حِبَّا | تَحِبَّا | تَحِبَّا | تَحِبَّانِّ | حِبَّانِّ |
| أَنْتُمْ | حَبَبْتُم | تَحِبُّونَ | حِبُّوا | تَحِبُّوا | تَحِبُّوا | تَحِبُّنَّ | حِبُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | حَبَبْتُنَّ | تَحْبِبْنَ | اِحْبِبْنَ | تَحْبِبْنَ | تَحْبِبْنَ | تَحْبِبْنَانِّ | اِحْبِبْنَانِّ |
| أَنَا | حَبَبْتُ | أَحِبُّ | أَحِبَّ | أَحْبِبْ | أَحِبَّنَّ | ||
| نَحْنُ | حَبَبْنَا | نَحِبُّ | نَحِبَّ | نَحْبِبْ | نَحِبَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | حُبَّ | يُحَبُّ | يُحَبَّ | يُحْبَبْ | يُحَبَّنَّ |
| هِيَ | حُبَّتْ | تُحَبُّ | تُحَبَّ | تُحْبَبْ | تُحَبَّنَّ |
| هُمَا - مذكر | حُبَّا | يُحَبَّانِ | يُحَبَّا | يُحَبَّا | يُحَبَّانِّ |
| هُمَا - مؤنث | حُبَّتَا | تُحَبَّانِ | تُحَبَّا | تُحَبَّا | تُحَبَّانِّ |
| هُمْ | حُبُّوا | يُحَبُّونَ | يُحَبُّوا | يُحَبُّوا | يُحَبُّنَّ |
| هُنَّ | حُبِبْنَ | يُحْبَبْنَ | يُحْبَبْنَ | يُحْبَبْنَ | يُحْبَبْنَانِّ |
| أَنْتَ | حُبِبْتَ | تُحَبُّ | تُحَبَّ | تُحْبَبْ | تُحَبَّنَّ |
| أَنْتِ | حُبِبْتِ | تُحَبِّينَ | تُحَبِّي | تُحَبِّي | تُحَبِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حُبِبْتُمَا | تُحَبَّانِ | تُحَبَّا | تُحَبَّا | تُحَبَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حُبِبْتُمَا | تُحَبَّانِ | تُحَبَّا | تُحَبَّا | تُحَبَّانِّ |
| أَنْتُمْ | حُبِبْتُم | تُحَبُّونَ | تُحَبُّوا | تُحَبُّوا | تُحَبُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | حُبِبْتُنَّ | تُحْبَبْنَ | تُحْبَبْنَ | تُحْبَبْنَ | تُحْبَبْنَانِّ |
| أَنَا | حُبِبْتُ | أُحَبُّ | أُحَبَّ | أُحْبَبْ | أُحَبَّنَّ |
| نَحْنُ | حُبِبْنَا | نُحَبُّ | نُحَبَّ | نُحْبَبْ | نُحَبَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | حَبَا | يَحْبُو | يَحْبُوَ | يَحْبُ | يَحْبُوَنَّ | ||
| هِيَ | حَبَتْ | تَحْبُو | تَحْبُوَ | تَحْبُ | تَحْبُوَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | حَبَوَا | يَحْبُوَانِ | يَحْبُوَا | يَحْبُوَا | يَحْبُوَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | حَبَتَا | تَحْبُوَانِ | تَحْبُوَا | تَحْبُوَا | تَحْبُوَانِّ | ||
| هُمْ | حَبَوْا | يَحْبُونَ | يَحْبُوا | يَحْبُوا | يَحْبُنَّ | ||
| هُنَّ | حَبَوْنَ | يَحْبُونَ | يَحْبُونَ | يَحْبُونَ | يَحْبُونَانِّ | ||
| أَنْتَ | حَبَوْتَ | تَحْبُو | اُحْبُ | تَحْبُوَ | تَحْبُ | تَحْبُوَنَّ | اُحْبُوَنَّ |
| أَنْتِ | حَبَوْتِ | تَحْبُوِينَ | اُحْبِي | تَحْبِي | تَحْبِي | تَحْبِنَّ | اُحْبِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حَبَوْتُمَا | تَحْبُوَانِ | اُحْبُوَا | تَحْبُوَا | تَحْبُوَا | تَحْبُوَانِّ | اُحْبُوَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حَبَوْتُمَا | تَحْبُوَانِ | اُحْبُوَا | تَحْبُوَا | تَحْبُوَا | تَحْبُوَانِّ | اُحْبُوَانِّ |
| أَنْتُمْ | حَبَوْتُم | تَحْبُونَ | اُحْبُوا | تَحْبُوا | تَحْبُوا | تَحْبُنَّ | اُحْبُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حَبَوْتُنَّ | تَحْبُونَ | اُحْبُونَ | تَحْبُونَ | تَحْبُونَ | تَحْبُونَانِّ | اُحْبُونَانِّ |
| أَنَا | حَبَوْتُ | أَحْبُو | أَحْبُوَ | أَحْبُ | أَحْبُوَنَّ | ||
| نَحْنُ | حَبَوْنَا | نَحْبُو | نَحْبُوَ | نَحْبُ | نَحْبُوَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | حُبِيَ | يُحْبَى | يُحْبَى | يُحْبَ | يُحْبَيَنَّ |
| هِيَ | حُبِيَتْ | تُحْبَى | تُحْبَى | تُحْبَ | تُحْبَيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | حُبِيَا | يُحْبَيَانِ | يُحْبَيَا | يُحْبَيَا | يُحْبَيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | حُبِيَتَا | تُحْبَيَانِ | تُحْبَيَا | تُحْبَيَا | تُحْبَيَانِّ |
| هُمْ | حُبُوا | يُحْبَوْنَ | يُحْبَوْا | يُحْبَوْا | يُحْبُنَّ |
| هُنَّ | حُبِينَ | يُحْبَيْنَ | يُحْبَيْنَ | يُحْبَيْنَ | يُحْبَيْنَانِّ |
| أَنْتَ | حُبِيتَ | تُحْبَى | تُحْبَى | تُحْبَ | تُحْبَيَنَّ |
| أَنْتِ | حُبِيتِ | تُحْبَيْنَ | تُحْبَيْ | تُحْبَيْ | تُحْبَيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حُبِيتُمَا | تُحْبَيَانِ | تُحْبَيَا | تُحْبَيَا | تُحْبَيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حُبِيتُمَا | تُحْبَيَانِ | تُحْبَيَا | تُحْبَيَا | تُحْبَيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حُبِيتُم | تُحْبَوْنَ | تُحْبَوْا | تُحْبَوْا | تُحْبُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حُبِيتُنَّ | تُحْبَيْنَ | تُحْبَيْنَ | تُحْبَيْنَ | تُحْبَيْنَانِّ |
| أَنَا | حُبِيتُ | أُحْبَى | أُحْبَى | أُحْبَ | أُحْبَيَنَّ |
| نَحْنُ | حُبِينَا | نُحْبَى | نُحْبَى | نُحْبَ | نُحْبَيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | حَابَى | يُحَابِي | يُحَابِيَ | يُحَابِ | يُحَابِيَنَّ | ||
| هِيَ | حَابَتْ | تُحَابِي | تُحَابِيَ | تُحَابِ | تُحَابِيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | حَابَيَا | يُحَابِيَانِ | يُحَابِيَا | يُحَابِيَا | يُحَابِيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | حَابَتَا | تُحَابِيَانِ | تُحَابِيَا | تُحَابِيَا | تُحَابِيَانِّ | ||
| هُمْ | حَابَوْا | يُحَابُونَ | يُحَابُوا | يُحَابُوا | يُحَابُنَّ | ||
| هُنَّ | حَابَيْنَ | يُحَابِينَ | يُحَابِينَ | يُحَابِينَ | يُحَابِينَانِّ | ||
| أَنْتَ | حَابَيْتَ | تُحَابِي | حَابِ | تُحَابِيَ | تُحَابِ | تُحَابِيَنَّ | حَابِيَنَّ |
| أَنْتِ | حَابَيْتِ | تُحَابِينَ | حَابِي | تُحَابِي | تُحَابِي | تُحَابِنَّ | حَابِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حَابَيْتُمَا | تُحَابِيَانِ | حَابِيَا | تُحَابِيَا | تُحَابِيَا | تُحَابِيَانِّ | حَابِيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حَابَيْتُمَا | تُحَابِيَانِ | حَابِيَا | تُحَابِيَا | تُحَابِيَا | تُحَابِيَانِّ | حَابِيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حَابَيْتُم | تُحَابُونَ | حَابُوا | تُحَابُوا | تُحَابُوا | تُحَابُنَّ | حَابُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حَابَيْتُنَّ | تُحَابِينَ | حَابِينَ | تُحَابِينَ | تُحَابِينَ | تُحَابِينَانِّ | حَابِينَانِّ |
| أَنَا | حَابَيْتُ | أُحَابِي | أُحَابِيَ | أُحَابِ | أُحَابِيَنَّ | ||
| نَحْنُ | حَابَيْنَا | نُحَابِي | نُحَابِيَ | نُحَابِ | نُحَابِيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | حُوبِيَ | يُحَابَى | يُحَابَى | يُحَابَ | يُحَابَيَنَّ |
| هِيَ | حُوبِيَتْ | تُحَابَى | تُحَابَى | تُحَابَ | تُحَابَيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | حُوبِيَا | يُحَابَيَانِ | يُحَابَيَا | يُحَابَيَا | يُحَابَيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | حُوبِيَتَا | تُحَابَيَانِ | تُحَابَيَا | تُحَابَيَا | تُحَابَيَانِّ |
| هُمْ | حُوبُوا | يُحَابَوْنَ | يُحَابَوْا | يُحَابَوْا | يُحَابُنَّ |
| هُنَّ | حُوبِينَ | يُحَابَيْنَ | يُحَابَيْنَ | يُحَابَيْنَ | يُحَابَيْنَانِّ |
| أَنْتَ | حُوبِيتَ | تُحَابَى | تُحَابَى | تُحَابَ | تُحَابَيَنَّ |
| أَنْتِ | حُوبِيتِ | تُحَابَيْنَ | تُحَابَيْ | تُحَابَيْ | تُحَابَيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | حُوبِيتُمَا | تُحَابَيَانِ | تُحَابَيَا | تُحَابَيَا | تُحَابَيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | حُوبِيتُمَا | تُحَابَيَانِ | تُحَابَيَا | تُحَابَيَا | تُحَابَيَانِّ |
| أَنْتُمْ | حُوبِيتُم | تُحَابَوْنَ | تُحَابَوْا | تُحَابَوْا | تُحَابُنَّ |
| أَنْتُنَّ | حُوبِيتُنَّ | تُحَابَيْنَ | تُحَابَيْنَ | تُحَابَيْنَ | تُحَابَيْنَانِّ |
| أَنَا | حُوبِيتُ | أُحَابَى | أُحَابَى | أُحَابَ | أُحَابَيَنَّ |
| نَحْنُ | حُوبِينَا | نُحَابَى | نُحَابَى | نُحَابَ | نُحَابَيَنَّ |